Page 45 - 01_ayda_oturan_cocuk.indd

Han eklersek Sacithan deriz, olursun Mucit

Sacithan.” derdi.

Bilgehan, ağabeyini pek ciddiye almaz-

dı. Kendi kendine alçıdan heykeller ya-

par, sanat eserim diye övünürdü. Sokağa

tezgâh açar, doğa dostlarına yardım için

yaptığı heykelleri satardı. Eline geçirdiği

paralarla köşedeki yemciden buğday alır,

teraslarına konan kuşları beslerdi. Kuşlar,

bir konup bir kalkarken Bilgehan, onların

kanatlarında özgürce gökyüzünde uçmayı

hayal ederdi. Bunlardan biraz bahsedecek

olsa Oğuzhan, eline geçirdiği bu kozu bay-

ramda seyranda herkesle paylaşırdı.

“Kardeşime bundan böyle Bilgehan

demeyin onun adı Hayalhan.” Bununla da

43