Page 42 - 01_ayda_oturan_cocuk.indd
P. 42
kavurdu. Yüreğine kor düştü. Volkan gibi
kaynamaya başladı.
Kulakları seslerin yoğunluğundan sağır
oldu neredeyse.
O denli hasta ve yaşlıydı ki artık elindeki
olanakları kullanmaya mecali kalmamıştı.
Kendini zamanın akışına bıraktı.
Bu öykünün bitmesi için bunları bilme-
miz yetmez. Çünkü “Çıkmadık candan ümit
kesilmez.” atasözü boşuna söylenmemiş-
tir. Biz de bir öz deyiş oluşturabiliriz. Kim
bilebilir ki uzun yıllar sonra bu bir atasözü
olarak dilimize yerleşebilir.
“Bir çocuk yetişir, Dünya bile değişir.”
40
