Page 20 - 01_ayda_oturan_cocuk.indd

di birden. Aslında ona çok şey borçluydu.

Mavi suların bulunduğu su tabakası, göz-

lerinin feriyle birleşince aydınlandı. Son-

suzluk ve özgürlük hissi veren suyu Aydın’ın

bedenine fazlasıyla vermişti.

Böbreklerinin rengi maviydi. Yeşil ren-

gi karaciğerine bahşetmişti. Nasıl ki yeşil

huzur veriyordu, karaciğeri de sebzelerden

hoşlanıyordu. O tertemiz beyaz oksijeni

çeksin diye bulutlar gibi kabarırdı göğsü.

Toprak, rengini dalağına vermişti. Tıpkı

toprak gibi üretkendi, vücudu yenileme

görevini bu sebeple dalağa yüklemişti.

Volkanlardaki ateşi ve kırmızı rengi kalbine

vermişti. Nasıl ki volkanlar erimiş lav püs-

kürtürse yüreği de damarlara kan püskür-

türdü.